Μενού

OPERATION STAR - Άγγελος Πολύδωρος

1839 4

Βραδυφλεγές πολεμικό δράμα βασισμένο σε αληθινή ιστορία, του σεναριογράφου και σκηνοθέτη Βασίλη Τσικάρα, εξειδικευμένου στα ιστορικά δράματα («Έξοδος 1826», 2017 και «Πολιορκία», 2019), το οποίο αφηγείται την καταδίωξη δυο σαμποτέρ από μια διμοιρία Γερμανών.

Βρισκόμαστε στο 1943 την περίοδο της Γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα και μετά από την αποτυχία ανατίναξης μιας σιδηροδρομικής γραμμής οι Γερμανοί έχουν εντείνει τις περιπολίες τους. Μια διμοιρία τους, θα εντοπίσει τον ταγματάρχη Βασίλη  Κωστάκη (Κωνσταντίνος Λάγκος) και τον λοχία Παύλο Λινό (Λευτέρης Δημηρόπουλος) που έχουν αποκοπεί από την ομάδα τους και έχουν κρυφτεί στο Ελευθεροχώρι στο σπίτι δυο γυναικών, της Ανθής (Ευτυχία Ψωμά) μιας χήρας που έχασε τον άντρα της στο Αλβανικό μέτωπο και της πεθεράς της, η οποία δεν βλέπει με συμπάθεια την εμφανή αμοιβαία έλξη μεταξύ της Ανθής και του Βασίλη. Η Ανθή μαζί με τον κοινοτάρχη θα προσπαθήσουν να φέρουν σε επαφή τους δυο σαμποτέρ με την υπόλοιπη ομάδα, αλλά η Γερμανική διμοιρία θα εκτελέσει όλο το χωριό σε αντίποινα και όλα θα αλλάξουν.

Φιλόδοξη αλλά άνιση ταινία, η οποία από την πρώτη σεκάνς προσπαθεί να χωρέσει πολλά θέματα ταυτόχρονα: την άνεση των χαρτογιακάδων που κάνουν σχέδια και γράφουν αναφορές στο Κάιρο, την Ελληνική Αντίσταση στα βουνά, τη σκληρότητα των Γερμανών, το ξεκλήρισμα ολόκληρων χωριών, το θάνατο αθώων ανθρώπων καθώς και το γεγονός ότι δεν είναι όλοι τέρατα σε έναν πόλεμο.

Με εμφανή τον μικρό προϋπολογισμό της, η ταινία αναδεικνύει περισσότερο τα ταλέντα που διαθέτει ο ελληνικός κινηματογράφος, παρά το θέμα της: το αποτυχημένο σαμποτάζ, την καταδίωξη και το αίσθημα μεταξύ του ταγματάρχη Κωστάκη και της Ανθής (ένα κλισέ, που το έχουμε δει πολλές φορές στο σινεμά).

Ο Τσικάρας, με αργό ρυθμό ακολουθεί την συνταγή που γνωρίζει και οι ηθοποιοί αγωνίζονται πραγματικά χωρίς όμως να πετυχαίνουν όλοι το στόχο τους. Ο διευθυντής φωτογραφίας Γιώργος Φλέγγας έχει κάνει εξαιρετική δουλειά τόσο στο γενικό ύφος της ταινίας όσο και στα κάδρα του πάνω σε ένα συνεχώς χειμωνιάτικο τοπίο και το drone τον έχει βοηθήσει σημαντικά. Η μουσική του Γιάννη Κριβέρη σωστή (αν και πολλές φορές περισσεύει), ενώ αξιοσημείωτα είναι το τραγούδι της Μαντώς και το ποντιακό από τους αντιστασιακούς Ιερολοχίτες. Γενικά, δεν είδα μια χολιγουντιανή παραγωγή αλλά παραμένει μια ενδιαφέρουσα περίπτωση.

Άγγελος Πολύδωρος
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα aggelospolidoros.blogspot.com

Smart Search Module