Μενού

ΜΑΜΑ ΓΚΛΟΡΙΑ - Παυλίνα Αγαλιανού

1839 4

Η εξάχρονη Κλεό αγαπά την νταντά της, την Γκλόρια, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Οταν η γυναίκα γυρίζει πίσω στην πατρίδα της, η Κλεό θα την επισκεφτεί για να περάσουν μαζί ένα τελευταίο καλοκαίρι που θα τις αλλάξει και τις δύο.

Η Αματσουκελί φτιάχνει μια πολύ τρυφερή ταινία, η οποία όμως δεν στερείται και κοινωνικού περιεχομένου, αφού αναδεικνύει το τεράστιο ζήτημα εκατομμυρίων γυναικών σε όλο τον κόσμο που αφήνουν τα δικά τους παιδιά πίσω στην πατρίδα τους και μεταναστεύουν ώστε να βρουν χρήματα να τα θρέψουν. Μια τέτοια γυναίκα λοιπόν είναι και η Γκλόρια, που έχει αφήσει τα παιδιά της στη μητέρα της πίσω στο Πράσινο Ακρωτήρι, χιλιάδες μιλιά μακριά, και φροντίζει την μικρή Κλεό στο Παρίσι.

Οταν η μητέρα της Γκλόρια πεθαίνει, εκείνη «αναγκάζεται» να γυρίσει πίσω στα παιδιά της, όμως υπόσχεται στην Κλεό να περάσουν ένα τελευταίο καλοκαίρι μαζί. Μέσα από τον φακό της στο Πράσινο Ακρωτήρι, η σκηνοθέτιδα αναδεικνύει τη φτώχεια που ζουν οι άνθρωποι, δείχνοντάς μας τις συνθήκες που ανάγκασαν την Γκλόρια να μεταναστεύσει. Η Γκλόρια όλο το καλοκαίρι φροντίζει την Κλεό σαν παιδί της και προσπαθεί τρυφερά να ξεκινήσει τον «απογαλακτισμό» της Κλεό.

Κι εκεί αρχίζουν τα δύσκολα και για τις δυο τους. Πόσο δυσδιάκριτα είναι τα όρια μεταξύ δουλειάς και αγάπης σε τέτοιες σχέσεις... Η πλευρά του παιδιού κυριαρχεί στην ταινία και είναι σημαντικό το στοιχείο ότι η μικρή έχει χάσει την μητέρα της και αναζητά το μητρικό πρότυπο στην νταντά... Λείπει όμως η αποτύπωση της μοναξιάς της Γκλόρια στην ξενιτιά, στοιχείο που θα έκανε την ταινία πιο ολοκληρωμένη ως προς το κοινωνικό της σκέλος.

Παυλίνα Αγαλιανού
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα rizospastis.gr

Smart Search Module