Μενού

ΜΑΥΡΟΣ ΚΟΤΣΥΦΑΣ ΜΑΥΡΟ ΒΑΤΟΜΟΥΡΟ - Γιάννης Ζουμπουλάκης

2106_6

Τίποτα δεν πτοεί την Ετερο (Εκα Τσαβεϊσβίλι), κεντρική ηρωίδα αυτής της μικρής έκπληξης από την Γεωργία με τον παράξενο τίτλο «Μαύρος κότσυφας, μαύρο βατόμουρο». Ακόμα και όταν μια από τις «φίλες» της την προσβάλλει λέγοντας «η προσωπικότητά σου απωθεί τους άλλους». Αυτό μπορεί και να ισχύει κάπως. Επειδή είναι υπέρβαρη, με σμιχτά φρύδια που της προσθέτουν μια βλοσυρότητα που προκαλεί αμηχανία και άμυνα στον άλλο. Ομως κατά βάθος η Ετερο είναι μια ψυχή, μια πολύ τρυφερή ύπαρξη, μια ανήσυχη γυναίκα, πολύ μακριά από το κουτσομπολίστικο περιβάλλον του χωριού της.

Ένας μοναχικός άνθρωπος 48 ετών που δεν έχει απολαύσει ποτέ την σεξουαλική ηδονή, χωρίς όμως αυτό να επηρεάζει στο ελάχιστο την ακεραιότητα του χαρακτήρα της. Γιατί ακόμα και όταν θα βρεθεί για πρώτη φορά στο κρεβάτι του έρωτα, η Ετερο δεν θα γίνει «άλλος» άνθρωπος. Θα παραμείνει ακέραια, πιστή στους κώδικες αξιοπρέπειας που την χαρακτηρίζουν.

Και έτσι, η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινίας της Γεωργιανής σκηνοθέτριας Ελεν Ναβεριάνι, θα πάρει την μορφή της πολύ ενδιαφέρουσας μελέτης πάνω σε μια ηρωίδα που ενώ εκ πρώτης όψεως δεν δείχνει καθόλου ελκυστική, μέσα της κρύβει πολλά που αξίζει να βγουν έξω. Και βγαίνουν. Ποιητική και συγχρόνως ρεαλιστική ταινία, στηρίζεται αρκετά στις σιωπές και τα βλέμματα και ενώ σε όλη της την διάρκεια σου προκαλεί μια αίσθηση στεναχώριας, τελικά σε αφήνει γεμάτο αισιοδοξία και με μια βαθιά συγκίνηση.

Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr

 

Smart Search Module