Μενού

ΟΝΕΙΡΙΚΟ ΣΕΝΑΡΙΟ - Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος

passalis

Tα πάντα στη ζωή του Πολ Μάθιους, ενός βαρετού ακαδημαϊκού, ανατρέπονται όταν εκατομμύρια άγνωστοι αρχίζουν να τον βλέπουν στα όνειρά τους. Όταν αυτές οι νυχτερινές εμφανίσεις του πάρουν εφιαλτική τροπή, ο Πολ αναγκάζεται να τα βγάλει πέρα με την αναπάντεχη φήμη του.

Μετά από ένα σερί εκκεντρικών χαρακτήρων που δεν απείχαν πολύ από φανταστικά πλάσματα, ο Νίκολας Κέιτζ επιστρέφει στην (εξυψωμένη, ας είμαστε ειλικρινείς, για τον Κέιτζ μιλάμε) κανονικότητα του Πολ Μάθιους, ενός καθηγητή Εξελικτικής Βιολογίας, ο οποίος για κάποιον αδιευκρίνιστο λόγο εμφανίζεται στα όνειρα ανθρώπων που δεν γνωρίζει και δεν τον γνωρίζουν. Η παρουσία του θα μπορούσε να παρομοιαστεί με επαναλαμβανόμενο cameo, μια φάση στην οποία ο Μάθιους/Κέιτζ μπαίνει στο κάδρο του κοιμισμένου στον χειρότερό του εφιάλτη, και αντί να παρέμβει, να τον παρηγορήσει ή, τέλος πάντων, να πει κάτι, άσχετο ή σημαντικό, απλώς παρίσταται, μονόχορδος και αδιάφορος, ενώ ταυτόχρονα έρχεται η συντέλεια του κόσμου ή κινδυνεύει ο dreamer.

Το Ονειρικό Σενάριο του Κρίστοφερ Μπόργκλι συγγενεύει καλλιτεχνικά με το Adaptation του Σπάικ Τζόουνζ, καθώς ο ήρωας βιώνει τη διάθλαση της πραγματικότητας και μετατρέπεται σε κατάπτυστο θύμα με εντελώς καουφμανικό τρόπο. Ο συναφής ταχυδακτυλουργικός σουρεαλισμός του Νορβηγού σκηνοθέτη εμμένει στην καφκική λούμπα της διασημότητας: ο Μάθιους γίνεται ερήμην του σταρ, ένας αντιτουριστικός χαρτογιακάς με γενικότερη ηττοπάθεια και ακαδημαϊκά κολλήματα που γίνεται viral και καλείται να διαχειριστεί ένα θηρίο που αστραπιαία κόλλησε στην ισχνή προσωπικότητά του. Εξίσου γρήγορα αποκαθηλώνεται από το ασταθές βάθρο του γιατί συνδέεται με την ονειρική βία. Η οικογένειά του αδυνατεί να τον στηρίξει και κοινωνικά εξελίσσεται σε δαχτυλοδεικτούμενο ξοφλημένο, ένα σύντομο φαινόμενο πεταμένο στα σκουπίδια. Πώς αντιδρά ένας ακυρωμένος που δεν αξίζει το πάθημά του, καθώς δεν προκάλεσε ποτέ την τύχη του, και στο φινάλε ίσα που πρόλαβε να χαρεί λίγες στιγμές από τη ρέντα του;

Με την αρωγή της Α24 και σε παραγωγή Άρι Άστερ, ο Μπόργκλι διασκεδάζει την έξυπνη ιδέα του και ως έναν βαθμό βάζει σωστά στο παιχνίδι τον Κέιτζ που είναι όντως αστείος ως αμήχανο φάντασμα χωρίς σενάριο και διάλογο, αλλά προσπερνά χωρίς πολλή σκέψη τους δευτερεύοντες χαρακτήρες, το γυρίζει σε μια προφανή σάτιρα της υπερβολικής ευθιξίας και αναλώνεται σε hip αναφορές.

Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα lifo.gr

Smart Search Module