Μενού

75 ΜΕΡΕΣ - Στράτος Κερσανίδης

2011 5

Το έγκλημα που ζητά απαντήσεις

Το Νοέμβριο του 1992 τρεις 14χρονες φίλες, η Τάνια, η Μαρίνα και η Ελένα, ξεκίνησαν για να πάνε σε ένα σχολικό πάρτι. Το Αλκάσερ, είναι ένα μικρό χωριό κοντά στη Βαλένθια, όπου σχεδόν όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους. Τα κορίτσια έκαναν οτοστόπ για να πάνε στον προορισμό τους όπου όμως δεν έφτασαν ποτέ! Η εξαφάνισή τους αναστάτωσε την τοπική κοινωνία αλλά και ολόκληρη την Ισπανία καθώς οι μέρες περνούσαν και η αστυνομία δεν κατάφερνε να βρει τα χαμένα κορίτσια. Όταν μετά από 75 μέρες τα σώματά τους βρέθηκαν θαμμένα σε μια περιοχή κοντά στο Αλκάσερ, οι αρχές επιδόθηκαν σε ένα ανελέητο κυνήγι για να ανακαλύψουν το δολοφόνο. Ήταν όμως έτσι;

Τελικά συνελήφθη ένας νεαρός, ο Μιγκέλ Ρικάρ, ο οποίος κατηγορήθηκε πως διέπραξε το φόνο μαζί με τον φίλο του, Αντόνιο Ανγκλές, ο οποίος είχε παραβιάσει την άδεια που είχε πάρει από τις φυλακές. Όμως ο Ρικάρ σε δεύτερη κατάθεσή του αρνήθηκε την ενοχή του υποστηρίζοντας πως η ομολογία του ήταν προϊόν πιέσεων για να ανακαλέσει εκ νέου και να παραδεχτεί την ενοχή του. Στο μεταξύ ο Ανγκλές δεν βρέθηκε ποτέ αφήνοντας έτσι πολλά σκοτεινά σημεία στην υπόθεση. Σημειωτέο πως ο πατέρας της Μαρίνας κυρίως, αλλά και οι υπόλοιποι γονείς, είχαν έντονες υπόνοιες πως υπήρχαν κάποιοι υψηλά ιστάμενοι που προσπάθησαν να καλύψουν τους πραγματικούς ενόχους δημιουργώντας, μάλιστα, δυσκολίες και στις έρευνες. Η αλήθεια είναι πως μετά από 30 χρόνια αρκετά ερωτήματα έχουν μείνει αναπάντητα, αφήνοντας ουσιαστικά ανοιχτή την υπόθεση.

Οι «75 μέρες» (75 dias) του Μαρκ Ρομέρο είναι ένα συναρπαστικό αστυνομικό θρίλερ, βασισμένο σε μια πραγματική ιστορία η οποία συντάραξε ένα ολόκληρο έθνος. Ο σκηνοθέτης ακολουθώντας βήμα-βήμα την έρευνα, χτίζει ένα αγωνιώδες και μυστηριώδες φιλμ δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στα κενά της αστυνομικής έρευνα, στις περίεργες ιατροδικαστικές εκθέσεις, στα αμφιλεγόμενα στοιχεία. Μπαίνει ξεκάθαρα στη θέση των γονέων των κοριτσιών και προσπαθεί να διερευνήσει τις αμφιβολίες τους. Βέβαια, δεν καταφέρνει να φωτίσει περισσότερο τα γεγονότα και να δώσει απαντήσεις αλλά δεν ήταν αυτός ο σκοπός του. Ο Ρομέρο ήθελε να δείξει τις σκοτεινές διαδρομές της δικαιοσύνης και πως αυτή επηρεάζεται και καθοδηγείται από ένα καλά κρυμμένο πλέγμα πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων. Ήθελε επίσης να μιλήσει για το ρόλο των ΜΜΕ και πως αυτά κατασκευάζουν ενόχους κι αθώους, πως η εκμετάλλευση του ανθρωπίνου δράματος γίνεται υψηλό νούμερο τηλεθέασης και πως μπροστά σε αυτούς τους εξουσιαστικούς μηχανισμούς η απονομή της δικαιοσύνης περνάει σε δεύτερη μοίρα.

Ο σκηνοθέτης δίνει ιδιαίτερη σημασία στα γεγονότα κρατώντας μια ντοκιμαντερίστικη διάθεση. Αποφεύγει την απεικόνιση της βίας και το μελοδραματικό στοιχείο, αναδεικνύοντας κυρίως την έρευνα, τα κενά της και τα αναπάντητα ερωτήματα που άφησε.

Στράτος Κερσανίδης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα kersanidis.wordpress.com

Smart Search Module