Μενού

I LOVE GREECE - Γιάννης Ζουμπουλάκης

1821 5

Μια ξένη ταινία που τιτλοφορείται «IloveGreece» δεν μπορεί προς στιγμήν να μην σε προδιαθέσει για καρτ ποστάλ εικόνες, μπουζούκι, μουσακά και τα υπόλοιπα τουριστικά προϊόντα που μια μεγάλη μερίδα του ξένου σινεμά αρέσκεται να προβάλλει όποτε ασχολείται με κινηματογραφικές παραγωγές που γυρίζονται στην χώρα μας. Η ταινία όντως περιέχει αυτά τα στοιχεία, όμως η διάθεσή της δεν είναι τελικά και τόσο τουριστική.

Μπορεί η Σέριφος και οι ομορφιές της να κυριαρχούν στα περισσότερα πλάνα της Ναυσικά Γκερί Καραμαούνα, στην πρώτη μεγάλου μήκους κινηματογραφική ταινία της όμως το δραματουργικό υπόβαθρο της ταινίας έχει γερά θεμέλια: εξετάζει την προσπάθεια μιας νεαρής, αγέλαστης κοπέλας (Στέισι Μάρτιν) να «τα βρει» με την οικογένειά της στην οποία θέλει να παρουσιάσει τον σύντροφό της (Βενσάν Νταντιέν).

Η Γκερί – Καραμαούνα μελέτησε καλά την ελληνική πραγματικότητα και προσπάθησε, μέσω μιας μικρογραφίας της, της οικογένειας της κοπέλας, να δώσει μια εικόνα του Ελληνα της εποχής μας. Φτιάχνει αναγνωρίσιμους χαρακτήρες, ανθρώπους που παλεύουν, που γελούν, που φοβούνται, που θυμώνουν, που πεισμώνουν αλλά που κατά βάθος αγαπιούνται με πάθος.

Η κινηματογραφηση της είναι απλή, οι ηθοποιοί την υπηρετούν ικανοποιητικά – ιδίως οι β’ ρόλοι των Στέλιου Μάινα και Σοφίας Σεϊρλή στους ρόλους των γονέων σε κερδίζουν με την αμεσότητά τους και την εμπειρία των ηθοποιών. Ως σύνολο παρακολουθείται με ενδιαφέρον, την ώρα που γνωρίζεις ότι δεν βλέπεις ούτε κάτι σπουδαίο, ούτε κάτι το αξέχαστο. Νιώθεις λίγο σαν να βλέπεις κάτι σαν την «MammaMia!» χωρίς τα τραγούδια και το μυστήριο του ποιο είναι ο βιολογικός πατέρας…

Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr

 

Smart Search Module