Μενού

ΔΥΟ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΚΥΚΛΑΔΕΣ - Τάσος Ντερτιλής

1824 1

ΣΥΝΟΨΗ: 1989. Το cd παίζει απέραντο γαλάζιο. Οι έφηβες Μπλαντίν και Μαγκαλί, αχώριστες φίλες, όμως καθώς πέρασαν τα χρόνια, χάθηκαν. Μια μέρα ξανασυναντιούνται, θυμούνται τα παλιά  κάνουν όνειρα. Και μετά συμβαίνει…η ζωή και χάνονται. 2019 και τα κορίτσια ξαναβρίσκονται και αποφασίζουν να εκπληρώσουν το παλιό τους όνειρο και να κάνουν το ταξίδι που είχαν υποσχεθεί η μία στην άλλη μέχρι την Αμοργό. Ένα ταξίδι που προκύπτει επεισοδιακό καθώς οι δυο παλιές φίλες, έχουν εντελώς διαφορετική αντίληψη του τι σημαίνουν οι διακοπές -αλλά και η ζωή!

Πρώτη ένσταση: ο πρωτότυπος τίτλος. Που τις είδατε εσείς τις Κυκλάδες να πρωταγωνιστούν με οποιοδήποτε τρόπο σε μια ιστορία γυναικείας ενηλικίωσης και συμφιλίωσης που κάπου εκεί στο βάθος διαθέτει και μια μερίδα «λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ’ αγόρι μου». Δεύτερη ένσταση: Ο Μαρκ Φιτουσί δεν έχει ιδέα από Ελλάδα, είναι ξεκάθαρο στον τρόπο που κυριολεκτικά προσβάλλει τους Έλληνες μέσα από κουρασμένα κλισέ με κυριότερο τον πλούσιο σιτεμένο καλλιτέχνη της Μυκόνου που υποδύεται ο Πάνος Κορώνης, απαραίτητο πλέον αξεσουάρ κάθε ξένης παραγωγής που γυρίζεται στην Ελλάδα. Αν αυτές είναι Κυκλάδες εγώ είμαι από το Κλερμόν Φεράν. Τρίτη και κυριότερη ένσταση: Αυτές είναι σήμερα οι ευρωπαίες 45άρες; Γυναίκες πέρα από τα πρόθυρα νευρικής κρίσης, στα όρια μιας υστερικής γραφικότητας για την οποία ένας ψυχολόγος θα ήταν πιο αρμόδιος; Παρά το γέλιο που βγάζει η σύγκρουση χαρακτήρων της Μπλαντίν και της Μαγκαλί, το σενάριο ξεπερνάει συχνά τα όρια του ενοχλητικού και του μισογυνίστικου. Απίστευτο για μια υποτιθέμενη δροσερή κομεντί.

Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι οι υπέροχες πράγματι πρωταγωνίστριές (μόνο οι δύο, ας μη μιλήσω για την Κριστίν Σκοτ Τόμας καλύτερα) να πελαγοδρομούν από νήσου σε νήσο μέσα από κουρασμένους διαλόγους και χιλιοειδωμένες καταστάσεις τύπου αταίριαστο ζευγάρι, που μόνο το ταλέντο τους σώζει από την πλήξη. Ωστόσο αγαπάμε και στηρίζουμε Λορ Καλαμί ακόμη και στα στραβοπατήματά της. Αυστηρά όμως για θερινές αίθουσες.

Τάσος Ντερτιλής
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα grandmagazine.gr

Smart Search Module