Μενού

ΜΙΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΣΥΜΜΟΡΙΑ (Επαν.) - Άγγελος Πολύδωρος

1817 1

Μια ταινία του Ζαν-Λυκ Γκοντάρ (και ως σεναριογράφου) με νεανικό αέρα και γκρίζα ατμόσφαιρα, γύρω από μια ληστεία, που όμως καθορίζει τις ανθρώπινες σχέσεις. Ένα «παιχνιδιάρικο» φιλμ, με τον ίδιο ως αφηγητή που περιγράφει συναισθήματα ή και καταστάσεις παρόλο που τις βλέπουμε.

Μια νεαρή κοπέλα, η Οντίλ (Άνα Καρίνα), ζει με την εύπορη θεία της στο Παρίσι.  Στο πανεπιστήμιο που φοιτά, γνωρίζεται με τον Φρανς (Σάμι Φρέι) και τον Αρτούρ (Κλοντ Μπρασέρ), δυο γοητευτικούς νεαρούς, οι οποίοι μπουχτισμένοι από φτηνή αστυνομική λογοτεχνία, κινηματογράφο και λαϊκή κουλτούρα, λατρεύουν να ζουν σε έναν ονειρικό κόσμο. Περισσότερο από οτιδήποτε άλλο δε, φαντάζονται τους εαυτούς τους ως συμμορία (κυνηγιούνται στους δρόμους και πυροβολούνται σαν μικρά παιδιά, παριστάνοντας και τους νεκρούς).

Ταυτόχρονα, φλερτάρουν την Οντίλ η οποία σε μια ανέμελη στιγμή, τους αποκαλύπτει πως υπάρχει ένα μεγάλο χρηματικό ποσό, κρυμμένο στο σπίτι της θείας της. Με την ιδέα ότι και οι τρεις αποτελούν πλέον συμμορία, καταστρώνουν ένα σχέδιο και ορίζουν τις λεπτομέρειες μιας τολμηρής ληστείας, όπως συμβαίνει στις ταινίες, αποφασίζοντας να κλέψουν τα χρήματα και να το σκάσουν με προορισμό την περιπέτεια.

Ο Ζαν-Λυκ Γκοντάρ, έχει πραγματικά δημιουργήσει μια γοητευτική ταινία, στην οποία αναμιγνύει στοιχεία film noir και romance. Σαν να θέλει να βγάλει ομορφιά και ρομαντισμό μέσα από μια ταινία ληστείας. Οι χαρακτήρες του σχεδιάζουν ουσιαστικά ένα σοβαρό έγκλημα, ενώ βλέπουμε καθαρά ότι αυτό δεν τους ταιριάζει. Το αποφασίζουν σε ένα μπαρ, ανάμεσα σε μια κόκα-κόλα (που δεσπόζει στο τραπεζάκι τους) και ένα χορευτικό νούμερο, που νομίζω ότι δεν έχω ξαναδεί: να διακόπτεται η μουσική -ενώ τα τρία παιδιά χορεύουν συνεχώς και ακούγονται τα βήματά τους- και ο Γκοντάρ με τη βραχνή φωνή του να αφηγείται τις σκέψεις τους.

Η ασπρόμαυρη φωτογραφία του Ραούλ Κουτάρ και η μουσική του Μισέλ Λεγκράν εναρμονίζονται με το «παιχνιδιάρικο» ύφος αυτής της σοβαρής -και καλύτερης του Νέου Κύματος- ταινίας του Γκοντάρ.

Άγγελος Πολύδωρος
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα aggelospolidoros.blogspot.com

Smart Search Module