Μενού

ΘΕΑ, Η - Παυλίνα Αγαλιανού

1809 2

Στην αγροτική Ινδία στο δεύτερο μισό του δέκατου ένατου αιώνα, αφού ο γιος του φεύγει για την Καλκούτα για να ολοκληρώσει τις σπουδές του, ένας πλούσιος φεουδάρχης γαιοκτήμονας καταλαμβάνεται από την ιδέα ότι η αγαπημένη του νύφη είναι μια ενσάρκωση της Μητέρας Θεάς - μια αυταπάτη που αποδεικνύεται καταστροφική για τη νεαρή γυναίκα και τους γύρω της.

Η «Θεά» παίζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα και αποτελεί μια από τις ωραιότερες ταινίες του σπουδαίου Ινδού σκηνοθέτη. Η κυρίαρχη θεματολογία της στρέφεται γύρω από τον θρησκευτικό φανατισμό, δηλαδή τη συντήρηση, και την επιστήμη που εξελίσσεται, δηλαδή την πρόοδο. Ο Ράι βρίσκει έναν εξαιρετικό τρόπο να απαντήσει στον θρησκευτικό φανατισμό, όχι μόνο στην εποχή του αλλά ακόμα και σήμερα, που δυστυχώς το φαινόμενο της φανατικής θρησκευτικής πίστης ενάντια στις ανακαλύψεις της επιστήμης είναι επίκαιρο. Σήμερα θα λέγαμε ότι κάποιος δεν θα πήγαινε το παιδί του στην εκκλησία για να γιατρευτεί, αλλά στο νοσοκομείο. Είμαστε όμως τόσο σίγουροι ότι ο θρησκευτικός φανατισμός έχει χαθεί ανεπιστρεπτί στα βάθη των αιώνων; Παράλληλα ο Ράι εξυψώνει τη γυναίκα, στο πρόσωπο της μητέρας, σε θεότητα, ίσως χρησιμοποιώντας έναν πρωτόγονο φεμινισμό της εποχής, θέλοντας όμως να δείξει τη σπουδαιότητά της. Αυτό δεν είναι διόλου περίεργο, διότι ο Ράι είχε σε πολύ σημαντική θέση τη γυναίκα στις ταινίες του.

Παυλίνα Αγαλιανού
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα rizospastis.gr

Smart Search Module