Μενού

ΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ ΠΡΩΙΝΟ - Νίνος Φένεκ Μικελίδης

1808 3

Με τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε στην καθημερινή οικογενειακή ζωή (οικογενειακές σχέσεις, έρωτας, φιλία, απώλεια) αλλά και με την τέχνη και την αξία της, είναι θέματα που απασχολούν σε αρκετές ταινίες της, την Μία Χάνσεν-Λοβ (βλ. «Το νησί του Μπέργκμαν», «Το μέλλον», «Ένας νεανικός έρωτας»).

Στη νέα της αυτή ταινία (βραβείο καλύτερης ταινίας στο «Ένα κάποιο βλέμμα» του περσινού φεστιβάλ Καννών), η ηρωίδα, η Σαντρά (μια πολύ καλή ερμηνεία από την Λέα Σεϊντού), μεταφράστρια και χήρα, προσπαθεί να ισορροπήσει τη ζωή της ανάμεσα στη φροντίδα της οκτάχρονης κόρης της και του ηλικιωμένου πατέρα της, πρώην καθηγητή φιλοσοφίας, που τώρα πάσχει από νευροεκφυλιστική ασθένεια κι έχει αρχίσει να χάνει και την όρασή του. Σ’ αυτά θα προστεθεί και η εμφάνιση ενός παλιού φίλου, τώρα παντρεμένου και με παιδιά, με τον οποίο η Σαντρά αρχίζει μια παθιασμένη ερωτική σχέση.

Αυτό που ενδιαφέρει την σκηνοθέτρια βασικά στις ταινίες της είναι οι σχέσεις ανάμεσα στα πρόσωπα της και πώς αυτές αναπτύσσονται όχι μόνο μέσα από τα ίδια τα πρόσωπα αλλά και την ίδια την κοινωνία και τα καθημερινά προβλήματα (η επαγγελματική ζωή του πατέρα, με τη μεγάλη βιβλιοθήκη του, σύμβολο ενός πνεύματος που χάνεται, η δουλειά της Σαρά ως μεταφράστριας, τα προβλήματα με μια 8χρονη κόρη έτοιμη να προχωρήσει στη δική της ανεξάρτητη ζωή, οι προσπάθειες να βρει ένα κατάλληλο ίδρυμα για ένα πατέρα που βρίσκεται στα όρια της άνοιας, η σχέση της Σαρά με τη, χωρισμένη από τον πατέρα, μητέρα της).

Η Χάνσεν-Λοβ αντιμετωπίζει τις καθημερινές μικρές συχνά τραγωδίες της, ιδιαίτερα τον επικείμενο θάνατο του πατέρα, με ένα άμεσο, ανάλαφρο, ρεαλιστικό (σε αυτό βοηθούν και οι διάλογοι) χωρίς όμως μελοδραματισμούς, στιλ, που μου θύμισε εκείνο του Ερίκ Ρομέρ, ένα στιλ που πίσω του κρύβει μια πιο έντονη, βαθιά ανθρώπινη αντιμετώπιση.

Νίνος Φένεκ Μικελίδης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα enetpress.gr

Smart Search Module