Μενού

ΣΙΜΟΝ ΒΕΪΛ: Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ - Γιάννης Ζουμπουλάκης

1821 5

Hβαριά σκια του ολοκαυτώματος των Εβραίων είναι αισθητή και σε αυτή την ταινία του Ολιβιέ Νταάν, ένα αξιοπρεπές αλλά και φορτωμένο με επαναλήψεις βιογραφικό πορτρέτο της Σιμόν Βέιλ (1927-2017), θρυλικής Γαλλίδας δικηγόρου που επί προεδρίας Ζισκάρ Ντ’ Εστέν εισχώρησε στην πολιτική επιβάλλοντας την δυναμική (και όχι σε όλους αρεστη) προσωπικότητά της.

Οι μάχες της Βέιλ για την νομιμοποίηση των αμβλώσεων, την πολιτική δραστηριότητα που την έκανε διάσημη το 1975 (και εκείνη για την οποία ως και απειλές κατά την ζωή της δέχθηκε), μα και η επιτυχία της στο να γίνει η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είναι θέματα που βρίσκονται στην ατζέντα του Νταάν ίσως λίγο παραπάνω απ’ όσο χρειαζόταν.

Συχνά, η αφήγηση στρέφεται το παρελθόν με σκληρές σκηνές από το μαρτύριο της Βέιλ στα στρατόπεδα συγκεντρώσεων στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο, εκεί όπου παραλίγο να πεθάνει αλλά και εκεί που μπήκαν τα θεμέλια της ακούραστης μάχης της κατά της αδικίας. Όλα αυτά καταλήγουν στο ευπρόσωπο πορτρέτο μιας γνήσιας φεινίστριας την οποία υποδύεται με πάθος η ηθοποιός Ελσα Ζιλμπερστάιν (στην περίοδο 1968 -2006) και η .

Ο Νταάν έχει ασχοληθεί αρκετά με βιογραφίες σπουδαίων γυναικών, άλλοτε με επιτυχία όπως στην περίπτωση της Εντίθ Πιάφ στο «Η ζωή σαν τριαντάφυλλο» (για το οποίο η Μαριόν Κοτιγιάρ κέρδισε το Οσκαρ), άλλοτε με αποτυχία όπως συνέβη με την άχρωμη «Γκρέις του Μονακό» όπου η Νικόλ Κίντμαν υποδύεται την Γκρέις Κέλι. Εδώ βρίσκεται κάπου στην μέση.

Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr

 

Smart Search Module