Μενού

ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΧΟΡΟΣ, Ο - Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος

1827 2

Απογοητευμένη από τον ψυχρό χήρο πατέρα της που δεν την επιβραβεύει για τη σπουδαία πορεία της στο μπαλέτο, ψάχνει τα πατήματα της στον χορό. Ένα ατύχημα στο μέσο της παράστασης θα «ακινητοποιήσει» την πρίμα μπαλαρίνα και ίσως δυνητικά της στερήσει την καριέρα. Αποφεύγοντας το χειρουργείο, επιλέγει τη δίχρονη αποκατασταση και αρχίζει να εργάζεται σε catering μιας ομάδας μοντέρνου χορού. Όταν τυχαία δοκιμαστεί σε αυτό το νέο μέσο, θα αντιληφθεί καθαρά ότι το κλασικό είναι το σύστημα κανόνων, αλλά η πραγματική έκφραση κρύβεται στο μοντέρνο. Υπο την αιγίδα της φράσης «η αδυναμία είναι η νέα υπερδύναμη», θα μεταμορφώσει την αναπηρία της σε προτέρημα εκφραστικών χορογραφιών και θα υποδεχτεί τη νέα χαλαρότητα μέσα από διεκδίκηση των επιθυμιών της, στην καλλιτεχνική και προσωπική ζωή της.

«Ο Τελευταίος Χορός», μια μπανάλ απόδοση του πρωτότυπου τίτλου «en corps», ξεκινά με το ατύχημα στο μπαλέτο και καταλήγει στο ευτύχημα στο σύγχρονο, μέσα από ένα καλαίσθητο χορογραφημένο αποτέλεσμα του Hofesh Shechter, που λειτουργεί ως φιοριτούρα στο απλοϊκό σενάριο που με διπλό ζετέ της ηρωίδας (δηλαδή ποιόν γκόμενο να διαλέξει) στέκεται σε πουέντ με ραγισμένο αστράγαλο.

Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα ertnews.gr

Smart Search Module