Μενού

AIR: ΚΥΝΗΓΩΝΤΑΣ ΕΝΑ ΘΡΥΛΟ - Νίκος Τσαγκαράκης

1802 2

Το 1984 η εταιρεία αθλητικών παπουτσιών Nike προσπαθεί να βελτιώσει τη θέση της στην αγορά του μπάσκετ κι αναζητά αξιόλογους παίκτες για να υπογράψουν συμβόλαιο μαζί της. Το στέλεχος της εταιρείας, Σόνι Βακάρο, αποφασίζει να επενδύσει ολόκληρο τον προϋπολογισμό του τμήματός του στον νεαρό παίχτη Μάικλ Τζόρνταν, με την επαναστατική για την εποχή ιδέα, η εταιρεία να δημιουργήσει ένα παπούτσι ταυτισμένο με τον αθλητή.

Αθλητική βιογραφική κομεντί που αναδεικνύει μία από τις καθοριστικότερες ιστορίες για τη διαμόρφωση της σύγχρονης παγκόσμιας λαϊκής κουλτούρας. Μια πρωτοποριακή και μνημειώδης σύγκλιση αθλητισμού, μάρκετινγκ και μόδας, η οποία συνέβαλε δεκαετίες αργότερα στη σημερινή λατρεία των sneaker, την οποία η ταινία αντανακλά κι επιχειρεί να κεφαλαιοποιήσει.

Συγκρινόμενη με παρόμοιες προσθήκες του είδους, η ταινία δε διαθέτει τους διασκεδαστικούς χαρακτήρες και τις αξιομνημόνευτες ατάκες του «Jerry Maguire» (Κάμερον Κρόου, 1996), την ένταση του «Κάθε Κυριακή» («Any Given Sunday», Όλιβερ Στόουν, 1999) ή τη διεισδυτικότητα του «Moneyball» (Μπένετ Μίλερ, 2011). Επιπλέον, η επιλογή του σκηνοθέτη Άφλεκ να εμφανίσει μόνο μερικώς και χωρίς ποτέ να  υποστασιοποιήσει ως χαρακτήρα τον Τζόρνταν (με τη σαθρή δικαιολογία που έχει αναφέρει σε συνεντεύξεις, ότι ο θρύλος του είναι πολύ μεγάλος για ν’ ενσαρκωθεί), αποδεικνύεται αισθητικά και ρητορικά αλλόκοτη.

Ακόμη, το σενάριο του Άλεξ Κόνβερι κάνει κάτι που προσωπικά αντιπαθώ πολύ στις κάθε είδους βιογραφίες, αυτό που θα μπορούσε κανείς ν’ αποκαλέσει αναχρονιστική κολακεία του ήρωα. Το ότι δηλαδή υπάρχει πάντα ένας χαρακτήρας γραμμένος με όλη την εκ των υστέρων γνώση για τον κεντρικό ήρωα, που ενώ τοποθετείται στον παρελθόντα χρόνο της πλοκής, προεξοφλεί με ακρίβεια τη μελλοντική εξέλιξη του δεύτερου, και την οποία επίσης χρησιμοποιεί για να τον ενθαρρύνει. Εδώ ο συγκεκριμένος ρόλος ανατίθεται στον Βακάρο, στον λόγο του προς τον Τζόρνταν κατά το pitch της εταιρείας.

Παρά τις όποιες ενστάσεις ωστόσο, η ταινία παραμένει διασκεδαστική, χάρη στις αφοσιωμένες ερμηνείες και τη διάχυτη ζωηράδα του καστ, καθώς και την ανασύσταση του παρασκηνίου μιας ιστορίας, που εξάπτει το ενδιαφέρον λόγω της διαχρονικής της επίδρασης στη σύγχρονη κοινωνία.

Νίκος Τσαγκαράκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα patris.gr

Smart Search Module