Μενού

AIR: ΚΥΝΗΓΩΝΤΑΣ ΕΝΑ ΘΡΥΛΟ - Τάσος Ντερτιλής

1824 1

ΣΥΝΟΨΗ: To 1984 o Σόνι Βακάρο, υπεύθυνος τμήματος ανάπτυξης της Nike στο χώρο του Basket Ball, έχει την ιδέα να προσελκύσει στην εταιρεία τον ανερχόμενο νεαρό αστέρα Μάικλ Τζόρνταν. Ένα εγχείρημα που αποδεικνύεται δύσκολο για την τότε τρίτη εταιρεία σε πωλήσεις αθλητικών ειδών μετά την Converse και την Adidas αλλά όχι και ακατόρθωτο, χάρις στην επιμονή του Βακάρο, την εύνοια της τύχης αλλά και τη δημιουργία ενός παπουτσιού που θα γράψει ιστορία στα πόδια του αθλητή που επρόκειτο να εξελιχθεί στον σημαντικότερο μπασκετμπολίστα όλων των εποχών.

Το 1984 ήταν η χρονιά που ο Τζορτζ Όργουελ είχε τοποθετήσει την ομώνυμη μελλοντολογική δυστοπία του, κάτι που αναφέρεται με χιουμοριστική διάθεση κάπου μέσα στη νέα ταινία του Μπεν Άφλεκ. Το 1984 του Άφλεκ δεν θυμίζει ωστόσο καθόλου δυστοπία, μάλλον το αντίθετο. Έχουμε μια δυνατή αμερικάνικη εταιρεία αθλητικών ειδών που είναι τρίτη στον κόσμο σε πωλήσεις, έχουμε περίοδο Ρήγκαν και ελεύθερη οικονομία, έχουμε ξέφρενα ράλι ανάπτυξης, έχουμε επιχειρηματικούς ανταγωνισμούς (χιουμοριστικά κάτω από τη ζώνη χτυπήματα για την Adidas), έχουμε και την παγκόσμια άνοδο του Basket Ball. Ο συνδυασμός των τελευταίων με το αιώνιο American Dream της επιτυχίας και του πλούτου που εκπροσωπεί ένας πολεμιστής των καπιταλιστικών ιδεωδών όπως ο Σόνι Βακάρο μας δίνει το Air κι αυτό με τη σειρά του μας προσφέρει την συναρπαστική ιστορία του…Air Jordan. Ενός παπουτσιού φετίχ που άλλαξε την πορεία ενός αθλήματος και έγινε συνώνυμο της επιτυχίας του ομώνυμου παίκτη που εδώ εκπροσωπείται από την δυναμική μητέρα του (άψογη όπως πάντα η Viola Davis στο ρόλο) που μάλλον ήταν η μόνη που είχε αντιληφθεί εξ αρχής την αξία του γιου της στο χρηματιστήριο του αθλητισμού.

Το Air λοιπόν δεν είναι μια ταινία για τον θρυλικό παίκτη του μπάσκετ αλλά μια ταινία για ένα σημαντικό κεφάλαιο στην ιστορία της αμερικάνικης βιομηχανίας, μια γιορτή για το American Dream και ένας νοσταλγικός (oh yes!) φόρος τιμής στη δημιουργικότητα των πρωτεργατών του αμερικάνικου επιχειρηματικού πνεύματος. Η δυστοπία του Όργουελ τους βρήκε όλους αυτούς λίγο πιο κάτω στο δρόμο για την παγκοσμιοποίηση (όχι ότι ίδρωσε η τσέπη τους) παίρνοντας μαζί τους και όλη την ανθρωπότητα. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ταινία.

Το Air βασίζεται σε ένα άψογο σενάριο, στην ακαταμάχητη χημεία του δίδυμου Άφλεκ-Ντέιμον και σε μια σειρά απολαυστικών β΄ρόλων, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζει ο πάντα σπαρταριστός Κρις Τάκερ. Για τον καπιταλισμό ρε γμτ!

Τάσος Ντερτιλής
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα grandmagazine.gr

Smart Search Module