Μενού

ΝΥΧΤΕΡΙΝΟΙ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ - Στράτος Κερσανίδης

Δεσμοί αγάπης

Η Ελιζαμπέτ έχει χωρίσει και πρέπει πλέον να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις μιας νέας δύσκολης ζωής. Με μια κόρη κει έναν γιο στην εφηβεία πρέπει να βρει μια δουλειά για να τα βγάλει πέρα. Έτσι δεν μπορεί να συμμεριστεί τη χαρά του λήθους που έχει ξεχυθεί στους δρόμους για να γιορτάσει τη νίκη των Σοσιαλιστών του Φρανσουά Μιτεράν στις εκλογές του 1981.

Τελικά καταφέρνει να προσληφθεί στο τηλεφωνικό κέντρο για μια νυχτερινή ραδιοφωνική εκπομπή και η ζωή της αρχίζει να αλλάζει. Ένα βράδυ θα γνωρίσει μια περιπλανώμενη κοπέλα, την Ταλούλα, η οποία δεν έχει που να μείνει και θα την προσκαλέσει στο σπίτι της. Σιγά-σιγά θα αρχίσει να βλέπει τη ζωή με διαφορετικό μάτι, να αποκτά αυτοπεποίθηση και να προσφέρει αγάπη.

1712 2

Με τους «Νυχτερινούς επισκέπτες» (Les passagers de la nuit), ο Μικαέλ Ερς σκηνοθετεί ένα χαμηλόφωνο φιλμ το οποίος κυλά, αθόρυβα σχεδόν, επάνω σε ράγες συγκίνησης. Το δραματικό στοιχείο είναι κι αυτό χαμηλότονο καθώς ανατέμνει την ταινία οριζοντίως και καθέτως αλλά ο σκηνοθέτης επιμένει σε μια αισιόδοξη θεώρηση των πραγμάτων. Έτσι απελευθερώνει αρκετές πινελιές χιούμορ και επενδύει περισσότερο στο ανθρώπινο συναίσθημα. Εκείνο το οποίο μετατρέπεται σε αγάπη η οποία απλώνεται πάνω από τους ήρωές του. Ακολουθώντας την πορεία της Ελιζαμπέτ και της οικογένειάς της, καθώς και τη σχέση τους με την Ταλούλα, σε ένα διάστημα 7 χρόνων (μέχρι το 1988), ο Ερς φαίνεται να ενδυναμώνει τους δεσμούς αγάπης ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας και την Ταλούλα έτσι ώστε στο φινάλε να μένει αυτήν η όμορφη αίσθηση της προσφοράς και της αποδοχής. Χωρίς μελοδράματα, εντάσεις και υστερίες ο σκηνοθέτης υπογράφει ένα γλυκό, συγκινητικό φιλμ που χαϊδεύει την ψυχή και δοξάζει τη δύναμη της ζωής η οποία συνεχίζεται και οφείλουμε να την ακολουθήσουμε.

1712 6

Υπέροχη η Σαρλότ Γκενσμπούργκ στον πρωταγωνιστικό ρόλο, σε μια ταινία η οποία θα χρειαζόταν λίγο περισσότερο νεύρο. Αλλά και πάλι μπορεί το νεύρο να οδηγούσε στην απώλεια κάποιων από τις αρετές της. ¨Όπως και να’ χει πάντως, ο Μικαέλ Ερς συνεχίζει στο δρόμο τα προηγούμενης θαυμάσιας ταινίας του, της «Αμάντα» (2918) προτιμώντας τους χαμηλούς τόνους από τα έντονα συναισθηματικά ξεσπάσματα.

Στράτος Κερσανίδης
Το κείμενο δη
μοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα kersanidis.wordpress.com

Smart Search Module