Μενού

AVATAR: THE WAY OF WATER - Νίκος Τσαγκαράκης

Στον πλανήτη Πανδώρα οι ιθαγενείς Νάβι δέχονται δεύτερο κύμα επίθεσης από τους άπληστους αποίκους ανθρώπους, που προσπαθούν να υποδουλώσουν τους κατοίκους του και να εκμεταλλευτούν τις φυσικές πηγές του.

Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας, που συνεχίζει το «Avatar» (2009) του ίδιου σκηνοθέτη, το οποίο υπήρξε ιστορικό για τα τεχνολογικά του επιτεύγματα και την εισπρακτική του επιτυχία, αποτελώντας την τεχνικά τελειότερη εφαρμογή της ψηφιακής τρισδιάστατης λήψης, βασισμένης σε πρότυπες τεχνικές, καθώς και τη μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία όλων των εποχών, αξεπέραστη μέχρι σήμερα με 2,9 δισεκατομμύρια δολάρια.

1734 1

Η φετινή συνέχεια είναι μόλις μία από τέσσερις που προετοιμάζει ο Κάμερον, από τις οποίες η τρίτη έχει ήδη γυριστεί και προγραμματιστεί για έξοδο το 2024, ενώ η μοίρα των δύο τελευταίων θα καθοριστεί από την εισπρακτική επιτυχία των δύο προηγούμενων.

Παρότι τυπικά ανήκουν στο είδος της επιστημονικής φαντασίας, οι ταινίες αυτές χρησιμοποιούν τα αφηγηματικά μοτίβα του γουέστερν, ως ιστορίες που στηλιτεύουν την ανθρώπινη απληστία, τον επεκτατισμό και την αποικιοκρατία, γιορτάζοντας παράλληλα την αγάπη για το φυσικό περιβάλλον και τα ζώα.

Στα δεκατρία χρόνια που μεσολάβησαν από την πρώτη ταινία, ο Κάμερον κι οι συνεργάτες του ανέπτυξαν ακόμα πιο εξελιγμένο εξοπλισμό γυρίσματος, κι η φετινή συνέχεια γυρίστηκε ξανά σε τρισδιάστατο Imax φορμά, αυτή τη φορά με συγκεκριμένες σκηνές σε high frame rate (υψηλή αναλογία καρέ ανά δευτερόλεπτο), που αποτελεί και την ιδανικότερη συνθήκη προβολής, ώστε η ταινία ν’ αποδώσει την πλήρη αισθητική δυναμική της, καθώς ‘ξεναγεί’ τον θεατή στο πρωτόγνωρης έκτασης κι αληθοφάνειας αφηγηματικό της σύμπαν.

1734 5

Προσωπικά είχα την τύχη να παρακολουθήσω την ταινία σε αυτές ακριβώς τις συνθήκες, που το έκαναν ευκολότερο για μένα να παρασυρθώ από τον οπτικό πλούτο της σκηνοθεσίας και να παραβλέψω την κοινοτοπία και τα πλατειάσματα της πλοκής, τα οποία αποτελούν τα πιο τρωτά στοιχεία του σίκουελ.

Αφενός δηλαδή επαναλαμβάνεται η  διαμάχη της πρώτης ταινίας, απλώς σε μεγαλύτερη κλίμακα, ενώ παράλληλα το φυσικό περιβάλλον της Πανδώρας γίνεται το ίδιο η ατραξιόν της ταινίας, με αποτέλεσμα η πλοκή να παραγκωνίζεται και να πλατειάζει- γι’ αυτό κιόλας είναι συζητήσιμο για το κατά πόσο η ταινία μπορεί να διατηρήσει το ενδιαφέρον του θεατή χωρίς τις ξεχωριστές συνθήκες προβολής που θ’ αποσπάσουν την προσοχή του από τις ανισότητες της αφήγησης.

Νίκος Τσαγκαράκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα patris.gr

Smart Search Module