Μενού

ΛΕΥΚΟΣ ΘΟΡΥΒΟΣ - Γιάννης Κρουσίνσκυ

Χιούμορ, τρυφερότητα, συγκυρίες, Δράμα, υπαρξιακές ανατριχίλες, φιλοσοφική περιπαικτική διάθεση με μια ψυχογραφική βεντάλια ανθρώπινων αδυναμιών, δεσμών & παραλογισμών!

Πολιτισμός & αγριότητα δείχνουν τα δόντια τους. Ο εκρηκτικός δημιουργός Νόα Μπάουμπαχ, με το εκσυγχρονισμένο σκεπτικό κινηματογραφικής αφήγησής του, επιστρέφει!

1724 1

Υπόθεση

Θα μπορούσε να πει κανείς, ότι ο ευφυής ακαδημαϊκός Τζακ Γκλάντνεϊ διαθέτει μια ανεκτίμητη πληρότητα ευτυχίας στη ζωή του. Οι συνάδελφοί του, που είναι επίσης διάνοιες, τον υπολήπτονται. Οι φοιτητές κρέμονται από τα χείλη του. Μετά υπάρχει και η οικογένειά του….

Μέσα από πολλούς γάμους, εκείνος φαίνεται να έχει βρει πλέον μια ωραία οικογενειακή ισορροπία. Με την τελευταία ενσυναισθητική, πανέμορφη σύζυγο με τα λατρευτά μαλλιά, Μπαμπέτ, με βιολογικά και θετά παιδιά να ζουν χωρίς πρόβλημα μαζί τους, ο Τζακ έχει καταφέρει να θεσπίσει ένα υγιές μοντέλο οικογενειακής αρμονίας. Φαινομενικά, εξετάζοντας τη ζωή του, θα λέγαμε, ότι εκείνος μάλλον τα έχει καταφέρει. Όμως δεν είναι έτσι ακριβώς τα πράγματα, μέσα στο μυαλό του…

Ο Τζακ φέρει μεγάλο Φόβο για τη συνειδητοποίηση της Θνητότητας. Φοβάται πολύ το Θάνατο. Και μάλιστα, κατά το τελευταίο χρονικό διάστημα διαισθάνεται την παρουσία του Θανάτου πολύ κοντά στη ζωή του. Οι εφιάλτες του Τζακ αρχίζουν πια να τον επηρεάζουν σοβαρά και στην καθημερινότητα. Βεβαίως, προσπαθεί ο ανήσυχος οικογενειάρχης να το αντιμετωπίσει κάπως, προσδιορίζοντας ακαδημαϊκά το ζήτημα, συνομιλώντας με τον συνάδελφο και φίλο του, καθηγητή Μάρεϊ Σίσκιντ.

Αλλά μάλλον οι ενθουσιώδεις, ζοφερές απόψεις του μυστικοπαθούς Μάρεϊ κάνουν χειρότερα τα πράγματα...Ωστόσο, το πιο κοντινό πρόβλημα του Τζακ είναι, ότι η θετή του κόρη, Ντενίζ, παρατήρησε τη Μπαμπέτ να παίρνει κάποια χάπια στα κρυφά. Οι μυστικές συζητήσεις με τη θετή κόρη του Τζακ θα συνεχιστούν. Κάποιες ημέρες μετά θα γίνει ένα δυστύχημα, όχι και τόσο μακριά από την κατοικία τους.

Ένας μεθυσμένος-απρόσεκτος οδηγός νταλίκας θα πέσει επάνω σε τρένο. Ο καπνός από τα συντρίμμια δεν θα σταματήσει να διαχέεται στην ατμόσφαιρα και…Γενηθήτω “αερομεταφερόμενο τοξικό φαινόμενο.” Αυτό το φαινόμενο, με τη μορφή επιβλαβούς χημικού στοιχείου, θα βγάλει στην επιφάνεια κάποια προβλήματα, που προϋπήρχαν στην οικογένεια του Τζακ, αλλά και σε όλη την πόλη...Ποιο Φόβο κρύβει άραγε η Μπαμπέτ;

1724 2

Ανάλυση

Γενικώς…

Ο εκρηκτικός δημιουργός Νόα Μπάουμπαχ, με το προσωπικό του εκσυγχρονισμένο σκεπτικό κινηματογραφικής αφήγησης, επιστρέφει δυναμικά! Μετά την πολύ ωραία δομημένη ταινία σε σενάριο, σκηνοθεσία και γενικότερα σε κινηματογραφική αφήγηση “Ιστορία Γάμου” (2019) {τσεκάρετε εδώ https://eretikos.gr/ellada/eretiki-analysi-tis-tainias-istoria-gamoy-marriage-story/271792/}, ο σταθερά επίκαιρος και διαχρονικός Νόα επανέρχεται με το έργο “Λευκός Θόρυβος” (2022).

Πρόκειται για μια ολοζώντανη κινηματογραφική αφήγηση, στην οποία περικλείεται χιούμορ, τρυφερότητα, συγκυρίες, Δράμα, υπαρξιακές ανατριχίλες, φιλοσοφική περιπαικτική διάθεση με μια ψυχογραφική βεντάλια ανθρώπινων αδυναμιών, δεσμών & παραλογισμών. Πολιτισμός & αγριότητα δείχνουν τα δόντια τους. Όλα αυτά τα εκρηκτικά στοιχεία λυτρώνονται καταληκτικά στην απλή, μα τόσο φυσική, εκτίμηση του εναγκαλισμού της Ζωής. Ναι, είναι συνολικά μια ταινία, που θα προκαλέσει δημιουργικές διαφωνίες μεταξύ των Σινεφίλ.

Η σωστή παρακολούθησή της ανήκει, παραπάνω από αυστηρώς, στη Μεγάλη Οθόνη! Οι ερμηνείες παρουσιάζονται ποιοτικές & κατάλληλες. Άνταμ Ντράιβερ (Τζακ), Ντον Τσιντλ (Μάρεϊ), Γκρέτα Γκέργουιγκ (Μπαμπέτ) & Ράφεϊ Κάσιντι (Ντενίζ), δίνουν ζωή στις περσόνες. Σε ρόλους έκπληξη εμφανίζονται ωραία οι Λαρς Άιντινγκερ (κύριος Γκρέϊ) & Μπάρμπαρα Σούκοβα (λειτουργικά Άθεη καλόγρια Μαίρη)

Μπορούμε από τώρα να σημειώσουμε κάτι. Όπως ο Μάρτιν Σκορσέζε βρήκε δικαιολογημένη εμπιστοσύνη στον πρωταγωνιστή Λεονάρντο Ντι Κάπριο, έτσι τα τελευταία χρόνια ο Νόα Μπάουμπαχ φαίνεται να έχει χτίσει μια σταθερή γέφυρα καλλιτεχνικής διαλέκτου αποδιδόμενων Ιδεών με φερέγγυο πλέον πρωταγωνιστή, τον αμετάκλητα ταλαντούχο Άνταμ Ντράιβερ!

Στη μουσική ακούστηκε ωραία κάτι σαν σημαδιακό όμποε, με αφετηρία στις αρχές του έργου και την ανάλογη σύνδεσή του προς το τέλος. Μα περίμενα κάτι παραπάνω από τον Ντάνι Έλφμαν, για τη μουσική του έργου.

1724 3

Σκεπτικό...

Χειρισμός Σεναρίου

Αντιμετωπίζοντας Τη Διασκευή

Εάν για κάποιο λόγο ωστόσο χάνει δυναμική σε σημεία το σενάριο του Νόα Μπάουμπαχ στο τωρινό έργο “Λευκός Θόρυβος,” είναι φυσικά, γιατί η ταινία αποτελεί διασκευή βιβλίου. Μπορεί κάλλιστα λοιπόν κάποιος θεατής, αντί να απολαύσει το σύνολο, να αποδομήσει τελικά όλο αυτό το νοητικό παλατάκι της επικέντρωσης του καλλιτεχνικού άξονα (κοινωνικού/ηθικού υπαρξιακού μηνύματος). Αλλά θα πρέπει τότε να λάβει υπόψιν του, ότι ακολουθήθηκε μια διασκευή βιβλίου. Δεν είχε δηλαδή εδώ ως σεναριογράφος ο Νόα Μπάουμπαχ την πλήρη ελευθερία, για να κινηθεί, ακριβώς όπως ο ίδιος θα ήθελε και όπως έχει ήδη αποδείξει, ότι πραγματικά μπορεί.

Το δε ομότιτλο γνωστό βιβλίο του συγγραφέα Ντον ΝτεΛίλλο παρουσιάζει κάποιες ομοιότητες και διαφορές με την ταινία, οι οποίες γενικότερα δεν αξίζουν να απαριθμηθούν. Ορισμένες όμως έχουν σημασία από την πλευρά των ιδεών του Νόα Μπάουμπαχ. Ας περάσουμε λοιπόν κατευθείαν στην αν και διασκευασμένη, παρόλα αυτά ενδιαφέρουσα δημιουργία, των θετικών στοιχείων-επιλογών του Μπάουμπαχ.

Ο ίδιος ακολουθεί τη δική του άποψη για το μοτίβο του γάμου. Κρατά και σε τούτη την ταινία τον έξυπνο διάλογο στο σενάριό του, αλλά αυτή τη φορά χρησιμοποιεί ανταλλασσόμενα λόγια αγάπης μεταξύ του παντρεμένου ζεύγους, με σπάνια αλληλέγγυα γενναιοδωρία. Επίσης, δίνει αρκετό χρόνο και σημασία σε στιχομυθίες του Τζακ με τη θετή του κόρη, Ντενίζ. Εκείνη αποτελεί την ωραία αντίφαση μιας ψυχολογικά ώριμης ανήλικης παρατηρήτριας για το πρόβλημα με τα χάπια στον πιθανό και τελικά υπαρκτό εθισμό της ενήλικης μητέρας της (Μπαμπέτ).

Η επέκταση της εν λόγω προερχόμενης από το βιβλίο παραμέτρου ανήκει στον Νόα Μπάουμπαχ. Αλλά η ιδιαίτερη, ολοκληρωτικά δική του ιδέα είναι, ότι το μοιραίο πιστόλι το προμηθεύει αργότερα στον Τζακ ο συνάδελφος καθηγητής Μάρεϊ (ενώ στο βιβλίο του το έδινε ο πατέρας της Μπαμπέτ). Αυτή η διαφοροποιημένη παράμετρος στο σενάριο μετατρέπει τον Μάρεϊ σε κομβικό χαρακτήρα. Αλλάζει παρομοίως την κρισιμότητα όλων των δεδομένων, δείχνοντας έτσι, πόσο σημαντική είναι και η αντιμετώπιση της σωστής διασκευής, σύμφωνα με το όραμα ενός μελετημένου, αντισυμβατικού δημιουργού.

Ακούγεται λοιπόν η επιβλητική ατάκα του Μάρεϊ, ότι η οικογένεια αποτελεί “Το Λίκνο της Παραπληροφόρησης.” Μα αποδεικνύεται στην πορεία, εξαιτίας των συζητήσεων και δράσεων της συγκεκριμένης οικογένειας του Τζακ, ότι λειτουργεί μάλλον καλύτερα το εξωγενές γνωμικό “Η Ισχύς εν τη Ενώσει.”

  1. Ανοησία Τζακ με ακολουθία τζιπ & κατάληξη οικογενειακού αμαξιού στο ποτάμι/σε αντίφαση με συνεργασία οικογένειας, η οποία τελικά τους έβγαλε από το ποτάμι.

  2. Συνεργασία-επικοινωνία Τζακ με Ντενίζ & Τζακ με Μπαμπέτ, για την επίλυση του εθισμού των χαπιών.

1724 4

Το Όραμα Που Γλυτώνει

Το τωρινό καλλιτεχνικό όραμα του Νόα Μπάουμπαχ εστιάζει, ουσιαστικά, στην προβληματική, μα υπαρκτή συνεννόηση των μελών μιας σύγχρονης φυλής. Δεν είναι πουριτανική άποψη αμερικανικού ονείρου, διότι στην οικογένεια αυτή υπάρχουν και θετά μέλη. Λειτουργούν τελικά σωστά όμως όλοι/όλες μαζί σε τούτο τον πυρήνα. Απλώς, την απαράδεκτη επεξήγηση του εθισμού της Μπαμπέτ λόγω υπαρξιακού φόβου του Θανάτου, με αντίτιμο το “δικαιολογημένα” πουλημένο σεξ της, μην την πάρετε πολύ στα σοβαρά...Ειλικρινά, αφήστε τη να πάει στο διάολο...Αγνοήστε τη. Είναι από τις μεγάλες αδυναμίες της ιστορίας (βιβλίου & ταινίας). Εκτός, αν αφορά διαγαλαξιακή ειρωνεία κατάμαυρου χιούμορ, όλο αυτό το σκηνικό με το full face...

Κατά τα άλλα, είναι επομένως ξεκάθαρο, ότι ο Νόα Μπάουμπαχ σαν δημιουργός εξακολουθεί να οραματίζεται μια ιδιαίτερη εκρηκτική δυναμική μέσα στον κάθε οικογενειακό πυρήνα. Με πολλά θετικά και αρνητικά στοιχεία. Με επιρροές από ενδογενείς και εξωγενείς παράγοντες. Έχει πάντως μια σταθερή έγνοια σαν Καλλιτέχνης, γενικότερα για τις οικογενειακές σχέσεις. Συγκεκριμένα, για το ότι δεν επαρκεί ο Έρωτας ενός ζεύγους, ώστε να διατηρήσει την συζυγική ευτυχία. Ακόμη, για το πώς δημιουργούνται τα προβλήματα στον “οικογενειακό παράδεισο.” Και κυρίως, για το ποιες σχέσεις αναπτύσσονται μεταξύ των μελών, προκειμένου να διασωθεί η συνολική οικογενειακή αρμονία.

1724 5

Χειρισμός Σκηνοθεσίας

Οπτικοποιημένο Κρεσέντο

Η δε σκηνοθεσία του έργου εμφανίζεται για ακόμη μια φορά απολαυστική και πλήρης! Εντάξει, σίγουρα αυτό συμβαίνει, επειδή και η θεματική (όσον αφορά στα θετικά της σημεία) προσέδιδε κάποιο σεβαστό περιθώριο, ώστε να σωματοποιηθεί καλλιτεχνικά ο αρχέγονος, ανθρώπινος Φόβος της Θνητότητας. Αυτή είναι μια ιδιαίτερη κεντρική Ιδέα, που προσφέρει πολλές δημιουργικές προεκτάσεις! Κατά αυτόν τον τρόπο, η σκηνοθεσία ορθά αποφαίνεται αρκετά Περιπετειώδης, δεδομένου ότι στον πυρήνα του Φόβου αυτού παρουσιάζει με αξιόλογο τρόπο γοητευτικές διαστάσεις εκρήξεων ανθρώπινου παραλογισμού, άξιες προς μελέτη.

Και το κάνει τόσο αισθαντικά! Από ενδότερα τμήματα αποφάσεων του εγκεφάλου προς την ορατή πράξη με συνέπειες στη Ζωή. Έχουμε χρώματα, συναισθήματα, μυστικά, αποκαλύψεις, συγκρούσεις, φιλοσοφημένους αμφίσημους παραλληλισμούς, αναθεωρήσεις και την υπολογίσιμη ομορφιά της απλής παρατήρησης, που διαβιεί μέσα στις συγκυρίες. Φερειπείν, τι εκστατική μίξη παραστάσεων ήταν η διπλής μορφής διάδοχη διάλεξη των καθηγητών Μάρεϊ και Τζακ, σε συνύπαρξη οπτικής αντίφασης με έναν απερίσκεπτο νταλικέρη δίχως οδηγικό επαγγελματισμό, που έπεσε με το όχημά του επάνω σε τρένο, λόγω μέθης...

1724 6

Όχι Επίφοβη Έκφραση

Θα μπορούσε ωστόσο κάποιος Σινεφίλ να πει, ότι οι φιλοσοφικές, διανοητικές συσχετίσεις των ρόλων Μάρεϊ και Τζακ βαδίζουν σε τεντωμένο σχοινί, απευθυνόμενες στο κοινό. Τουλάχιστον, για κάποιον θεατή που δεν καταλαβαίνει την έννοια του αναπόφευκτου νοητικού φιλτραρίσματος, καταλήγοντας σε πιο υγιείς αναθεωρημένες σκέψεις, βλέποντας μια ταινία.

Λόγου χάριν, η άστοχη παρομοίωση και μελέτη των διαφορετικών πληθών του χίτλερ (σκόπιμη απουσία κεφαλαίων γραμμάτων σε δικτάτορες κ.τ.λ.) με εκείνα του Έλβις, σαν πανοραμικό κοινό συμπέρασμα, μπορεί να φιλτραριστεί/αναθεωρηθεί από τον μέσο προσεκτικό θεατή. Όπου είναι φυσικά άστοχη παρομοίωση, γιατί τα πλήθη του Έλβις πλησίασαν με ανθρωπιστικά κίνητρα μαγνητισμού (θυμίζω μόνο την εκτίμηση του Έλβις στην αφροαμερικανική κοινότητα) το ίνδαλμά τους, πηγαίνοντας κόντρα στη συντηρητική πλεονάζουσα νοοτροπία των τότε μεταπολεμικών Η.Π.Α. Αντιθέτως εκείνα του χίτλερ, εν καιρώ Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου κρύφτηκαν πίσω από τα αηδιαστικά “θέλω” της θρασύδειλης, πολεμοχαρούς συντριπτικής μάζας-πλειοψηφίας (γιατί τον ψήφησαν κιόλας, εκείνα τα φιλοναζιστικά ζώα) των τότε πολιτών της Γερμανίας.

Τα μεν πλήθη του Έλβις μαγνητίστηκαν από τη Ζωή, τα δε πλήθη του χίτλερ από το Θάνατο. Ο.κ. δεν θα το φιλτράρουν ταχύρυθμα όλο αυτό το σκεπτικό σε εκείνη της διάρκεια της ταινίας “Λευκός Θόρυβος” κάποιοι θεατές! Αλλά δεν είναι επίφοβο κάτι τέτοιο! Διότι η ταινία δείχνει γενικότερα σε πολλά άλλα σημεία, πως ακόμη και οι διανοούμενοι, (ρόλοι καθηγητών Τζακ-Μάρεϊ), ασχέτως αν έχουν πειθώ και κύρος, μερικές φορές μπορεί να διατυπώσουν και περίτεχνες κοτσάνες. Διότι παραμένουν απλά άνθρωποι, με αναμενόμενες αδυναμίες. Όμως αντίστοιχα αναθεωρούν, δείχνοντας το δρόμο και στο θεατή. Αυτό ας πούμε, συνοψίζεται στο έργο από την καταληκτική ειρηνική άποψη του ρόλου Τζακ, περί φόνου. Έτσι καταρρίπτονται και οι ανάλογες προηγηθείσες λανθασμένες απόψεις, περί συσχέτισης ειρηνικών και πολεμοχαρών πληθών (έστω και ετεροχρονισμένα).

1724 7

Φιλοσοφία Τροφοσυλλέκτη

Τώρα, για τη φιλοσοφία με τα σούπερ μάρκετ, ως μορφή υπαρξιακής αναζωογόνησης, λόγω μιας αποκαλυπτικά επιβεβαιωμένης μορφής επιβίωσης για τον σύγχρονο Τροφοσυλλέκτη Άνθρωπο, υπάρχουν 2 όψεις του νομίσματος. Αμφότερες πάντως, δυστυχώς αφορούν *όχι κάθε κάτοικο του πλανήτη (για να ξέρουμε, τι λέμε).

Η 1η, σκιαγραφεί απαισιοδοξία. Δηλαδή, ότι μέσα από την ταινία προάγεται τελικά πάλι ο καταναλωτισμός. Απλώς με φιλοσοφικό περιτύλιγμα μικρομεσαίας αυταπάτης, όπου κρύβεται εκεί κέρδος εξώτατων καπιταλιστικών μηχανισμών, χωρίς να το ήθελε όμως ποτέ ο σκηνοθέτης. Η 2η, εκφράζει Ρομαντισμό. Δηλαδή, ότι διατυπώθηκε φιλοσοφικά μια συνειδητοποιημένη, αληθινή πρακτική χαρά. Αυτή επεξηγεί την ανθρώπινη εκτίμηση της Ζωής στην απλότητά της, εξαιτίας της αμιγούς περισυλλογής τροφοδοσίας, με συγκριτικό βαθμό διευκόλυνσης από τον ταλαίπωρο, αρχέγονο κυνηγό Τροφοσυλλέκτη στη σημερινή άνετη, Σύγχρονη εποχή των σούπερ μάρκετ.

Ποια είναι η γνώμη μου; Διάολε, έτσι όπως το γύρισε ο Μπάουμπαχ, η ταινία του αφορά και τις 2 περιπτώσεις! Για αυτό το λόγο, τον σέβομαι, επειδή κατάφερε και διέσωσε τη 2η. Μπορείς όμως ειλικρινά να αρκεστείς στη 2η όψη του νομίσματος, ενόσω υφίσταται εκτός ταινίας μια κακάσχημη 3η, όπου εκεί *πεινούν Άνθρωποι, ασχέτως εάν βρίσκονται στη Σύγχρονη εποχή; Όχι.

Πιο Αναλυτικά…

Έλεγχος Κινηματογραφικής Έκφρασης

Σφραγίδα-Μεθοδολογία

Τέλος, πέραν των νέων στοιχείων, το σκεπτικό της κινηματογραφικής αφήγησης αναδεικνύει και τη γνώριμη παλιότερη σφραγίδα του δημιουργού, σε άλλα σημεία δομής. Σε πιο πρακτικό βαθμό μεθοδολογίας. Μάλιστα, επειδή στη συγκεκριμένη ταινία ο σκηνοθέτης Νόα Μπάουμπαχ διαθέτει διαφορετικούς συνεργάτες σε μοντάζ και διεύθυνση φωτογραφίας, οδηγούμαστε σε ένα ενδιαφέρον συμπέρασμα: Πως η σκηνοθεσία εκείνου ελέγχει οπωσδήποτε το Κινηματογραφικό Τρίπτυχο (σκηνοθεσία, μοντάζ, διεύθυνση φωτογραφίας)! Έχει τον Έλεγχο της Κινηματογραφικής Έκφρασης! Αυτό προκύπτει, διότι επαναλαμβάνεται ένα ιδιαίτερο προσωπικό στοιχείο αφήγησης, που είδαμε και στην ταινία “Ιστορία Γάμου,” μολονότι άλλαξαν τα πόστα μοντέρ & διευθυντή φωτογραφίας τώρα στο “Λευκός Θόρυβος.” Μόνος σταθερός παράγων, ανάμεσα στις 2 ταινίες, ήταν ο σκηνοθέτης Νόα Μπάουμπαχ.

Άρα, το ιδιαίτερο στοιχείο αφήγησης αποδείχτηκε, ότι του ανήκε. Ποιο χαρακτηριστικό μεθοδολογίας είναι αυτό όμως; Αρχικώς, η βασική ομοιότητα μεταξύ των 2 ταινιών αφορά στο γεγονός, ότι στην κινηματογραφική & καλλιτεχνική Έκφραση αποδίδεται γλαφυρά η σύγκρουση/διαφωνία πρωταγωνιστικών χαρακτήρων. Αυτό πρακτικά από άποψη μεθοδολογίας μεταφράζεται με Συνέργεια σε σενάριο, σκηνοθεσία, μοντάζ, διεύθυνση φωτογραφίας και εσωτερική διακόσμηση. Ουσιαστικά, περίπου το ίδιο συμβαίνει πάλι, αλλά εδώ στο “Λευκός Θόρυβος” κάπως διαφορετικά. Πρώτον, δεν υπάρχει σύγκρουση, αλλά διαφωνία. Δεύτερον, η διαφωνία διακρίνεται όχι μεταξύ του ζεύγους, μα μεταξύ πατέρα και θετής κόρης.

Προσοχή στη Λεπτομέρεια

Εδώ είμαστε! Μέσα στο έργο “Λευκός Θόρυβος” δεν εστιάζει ο στόχος της συνέργειας κινηματογραφικών παραμέτρων τόσο στη διεύθυνση φωτογραφίας (που εκμεταλλεύτηκε στο “Ιστορία Γάμου” τα αντιφατικά τεχνητά & φυσικά χρώματα, προκειμένου να τονίσει τις αντιθέσεις πρωταγωνιστικών συναισθηματικών κόσμων). Μα πιο πολύ, σχετίζεται με όλο το υπόλοιπο σύνολο. Με τη σύνδεση ταχύτατου διαλόγου του σεναρίου, με διαδοχικά μονά πλάνα των ρόλων στη σκηνοθεσία, με άμεσα cuts στο μοντάζ, με μοιρασμένες αντιφάσεις χρωμάτων από τη διεύθυνση φωτογραφίας και την εσωτερική διακόσμηση.

Extra Σημείωση: Η εσωτερική διακόσμηση έχει μπορντώ μαξιλάρι στο κρεβάτι του ρόλου Τζακ και μπλε αποχρώσεις στην απέναντι πλευρά της θετής κόρης Ντενίζ (θυμίζω, στο “Ιστορία Γάμου” ο ρόλος του Άνταμ Ντράιβερ είχε τότε μπορντώ μπλούζα). Υπάρχει συμπέρασμα: Διότι σε τέτοιες στιγμές και των 2 ταινιών, το μπορντώ αποφαίνεται ως ένα χρώμα, που αποδίδεται σταθερά στην αντρική πρωταγωνιστική περσόνα από το δημιουργό Νόα Μπάουμπαχ. Άρα, μάλλον η απόχρωση δεν αφορά καθόλου τα συναισθήματα (είναι αλλιώτικα τότε ανάμεσα στις 2 ταινίες).

Γιάννης Κρουσίνσκυ
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα eretikos.gr

 

 

 

Smart Search Module