Μενού

ΝΥΧΤΑ ΤΗΣ 12ης, Η - Άγγελος Πολύδωρος

Αστυνομικό και ψυχολογικό δράμα του Ντομινίκ Μολ («Από άλλο πλανήτη», «Χάρι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου») με άξονα τις σχέσεις αντρών και γυναικών και φόντο μια γυναικοκτονία.

Η ταινία ξεκινά με έναν ποδηλάτη να προπονείται εξαντλητικά σε ένα ποδηλατοδρόμιο. Στη συνέχεια, πηγαίνουμε στο εγκληματολογικό τμήμα της Γκρενόμπλ το βράδυ της 12ης Οκτωβρίου 2016 ώρα 21.36, όπου γίνεται ένα πάρτυ για την επικείμενη συνταξιοδότηση του Μαρσό διοικητή του τμήματος και την ανάληψη της ηγεσίας από το νεότερο και φιλόδοξο Βιβέ. Η επόμενη σεκάνς μας οδηγεί στο ήσυχο προάστιο Σεν Ζαν ντε Μωριέ, ώρα 3.07 όπου γίνεται ένα νεανικό πάρτυ και η Κλαρά μια όμορφη κοπέλα, αποχωρεί και κατευθύνεται πεζή προς το σπίτι της, στο οποίο δεν θα φτάσει ποτέ. Κάποιος ή κάποια τη σκοτώνει, καθ’ οδόν, με φριχτό τρόπο.

1702 1

Στο Εγκληματολογικό, μετά από το hangover φτάνουν τα νέα για τη δολοφονία της Κλαρά και την υπόθεση αναλαμβάνουν ο υπό συνταξιοδότηση Μαρσό και ο νεοφερμένος Βιβέ, που θεωρείται γρουσούζης «αφού μετά από τέτοιο πάρτυ, μας έτυχε ένα έγκλημα». Δύο άνδρες διαφορετικοί σε κουλτούρα, ψυχοσύνθεση, εμπειρία, προκαταλήψεις και γενικότερη αντιμετώπιση της ζωής, θα αρχίσουν να ερευνούν την πολύπλοκη ζωή και τις σχέσεις του θύματος. Όμως η ενδελεχής έρευνα της ζωής της Κλαρά, η μια ανάκριση που διαδέχεται την άλλη, οι ύποπτοι που είναι ατελείωτοι, σύντομα κουράζουν τον Μαρσό και δημιουργούν εμμονές στον Βιβέ που αποκτά όλο και περισσότερες αμφιβολίες. 

Το σενάριο, βασισμένο σε βιβλίο της Πολίν Γκενά, ωθεί το σκηνοθέτη Ντομινίκ Πολ σε μια αποστασιοποιημένη οπτική προσέγγιση και η ταινία του δεν εστιάζεται στο «ποιος έκανε το έγκλημα», αλλά στη σχέση μεταξύ ανδρών και γυναικών και στο πώς ο «κόσμος των αντρών» των εγκληματολογικών τμημάτων αντιμετωπίζει τις γυναικοκτονίες. Τον ενδιαφέρει περισσότερο το πώς σκέφτονται αυτοί οι άνδρες όταν ερευνούν εγκλήματα που διαπράχθηκαν κατά γυναικών οι οποίες θα μπορούσαν να είναι κόρες τους, ή σύντροφοί, φίλες ή αδερφές τους και το αναδεικνύει χωρίς διδακτισμό, μέσα από τους διαφορετικούς χαρακτήρες των δυο ερευνητών.

1702 2

Οι ερμηνείες των Μπουλί Λανέρ στο ρόλο του κυνικού Μαρσό («γιατί να το αναλάβουμε εμείς και όχι η χωροφυλακή του προαστίου;» και «άντε πάλι να γράφουμε αναφορές») και Μπαστιάν Μπουγιόν στο ρόλο του ευαισθητοποιημένου αλλά προσγειωμένου Βιβέ («δυστυχώς κυνηγάμε το έγκλημα με σύνταξη αναφορών») είναι εξαιρετικές, η φωτογραφία του Πατρίκ Γκιρινγκέλι και η μουσική του Όλιβερ Μαργκερί συμβάλλουν στην αποπνικτική ατμόσφαιρα που πιέζει τους δυο βασικούς και ενίοτε αντιμαχόμενους χαρακτήρες. 

Άγγελος Πολύδωρος
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα myfilm.gr

Smart Search Module