Στο σημερινό Λονδίνο, ένας μεγαλέμπορος μαριχουάνας προσπαθεί να διατηρήσει την εθνικής εμβέλειας αυτοκρατορία του, ενάντια στις επιθέσεις που δέχεται από ανταγωνιστές που θέλουν να τη σφετεριστούν.

gentlemen3

Ο Ρίτσι επιστρέφει διασκεδαστικά μετά από πολλά χρόνια στο είδος που τον ανέδειξε, την cockney περιπέτεια εγκλήματος. Μετα-αφηγηματική σινεφιλία και macho αρρενωπότητα πλέκονται ταχυδακτυλουργικά μεταξύ διαφορετικών χρόνων, εκδοχών κι υπο-πλοκών, και στην οποία ένα ιδανικά επιλεγμένο καστ αποδίδει απολαυστικά τον ζωώδη ανταγωνισμό μεταξύ των άλφα αρσενικών, για τον οποίο -σαν να μην έφταναν οι συμβάσεις του είδους κι η προϋπηρεσία του σκηνοθέτη σ’ αυτό- ο Μίκι προδιαθέτει ήδη από την παραβολή που αφηγείται στον Dry Eye.

Σ’ αυτό το ανδροκρατούμενο παιχνίδι εξουσίας, η μόνη γυναίκα της πλοκής ευτυχώς εμφανίζεται έξυπνη, σέξι, δυναμική κι ισάξια με τον ανδρικό περίγυρο, αλλά είναι κρίμα που σ’ ένα αφηγηματικό περιβάλλον τόσο υψηλών επιπέδων τεστοστερόνης, ο μόνος ρόλος που μπορεί ο κατά τ’ άλλα επιδέξιος σεναριογράφος Ρίτσι να σκεφτεί για έναν γκέι χαρακτήρα είναι στερεότυπα φορτισμένος ως σεξουαλικά στερημένος κι ύπουλος εκβιαστής.

Νίκος Τσαγκαράκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα patris.gr