Οφείλω να παραδεχτώ ότι αυτή η προσπάθειά του Μάρκου Σεφερλή στον κινηματογράφο, μια παρωδία των ταινιών από βιβλία της Αγκαθα Κρίστι, των ταινιών Τζέιμ Μποντ, των ταινιών «Ροζ Πάνθηρας» αλλά και των σουρεαλιστικών αστυνομικών κωμωδιών της σειράς «Τρελές σφαίρες», δεν με «χάλασε» και τόσο (πήγα φοβισμένος γιατί επίσης παραδέχομαι ότι δεν αντέχω τον Σεφερλή, από το λίγο, σε ζάπινγκ, που τον έχω δει στην τηλεόραση).

Ο Σεφερλής που έγραψε ο ίδιος το σενάριο, «παίζει» διαρκώς με λογοπαίγνια και αυτό ορισμένες φορές λειτουργεί με επιτυχία, δηλαδή γελάς, ίσως όχι με την καρδιά σου, πάντως γελάς. «Ο πατέρας μου χρωστούσε της Μιχαλούς» λέει κάποια στιγμή η Ελένη Καστάνη και όταν συνεχίζει, αναφέρεται σε μια πραγματική… Μιχαλού στην οποία ο πατέρας της, όντως χρωστούσε.

Τέτοιου τύπου καλαμπούρια ακούγονται διαρκώς στην ταινία με τον ίδιο τον Σεφερλή στον ρόλο του επιθεωρητή Μπέκρα (κατά τον Μπέκα του Γιάννη Μαρή) να προσπαθεί να βγάλει άκρη στο μυστήριο των φόνων που διαρκώς αυξάνονται.

Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr