Ένα ταξίδι χωρίς προορισμό βασισμένο σε μια ιδέα που διακρίνεται από ευαισθησία, πλάθει τον κόσμο της βουλγάρικης αυτής ταινίας συμπαραγωγός χώρα της οποίας είναι η δική μας. Χωρίς προορισμό διότι η απόφαση ενός ηλικιωμένου άντρα (Ιβάν Μπάρνεφ) να «βρει» την πεθαμένη γυναίκα του έχοντας ακούσει στην κηδεία της μια άλλη γυναίκα να λέει ότι συνομίλησε με το πνεύμα της, προφανώς, δεν μπορεί να οδηγήσει κάπου συγκεκριμένα. Μπορεί όμως πράγματι να οδηγήσει κάπου γιατί οι σκηνοθέτες αποτυπώνουν με ειλικρίνεια την αγωνία και τον πόθο ενός απελπισμένου ανθρώπου, το πρόσωπό του οποίου, οι εκφράσεις, η όλη συμπεριφορά του μα και η επαφή με τον γιό του (Ιβάν Σάβοφ), είναι ο χάρτης μιας στενάχωρης σε σημεία ταινίας, στην οποία ωστόσο διακρίνονται κgι αναλαμπές ευεξίας.

the father 5

Αυτός ο ίδιος ο άνθρωπος τελικά, είναι το ταξίδι της ταινίας του ταλαντούχου ντουέτου σκηνοθετών Κριστίνα Γκρόζεβα και Πέταρ Βακάνοφ, των οποίων οι προηγούμενες δημιουργίες, «Δόξα» και «Μάθημα», είχαν κάνει αίσθηση στους φεστιβαλικούς κύκλους. Ο «Πατέρας» έχει το χάρισμα να μιλά κατευθείαν στην καρδιά του θεατή και ο θεατής θέλει πραγματικά να τον ακούσει. Γι’ αυτό και ο «Πατέρας» προκάλεσε συζητήσεις στο περσινό Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης όπου έκανε την πανελλήνια πρεμιέρα του.

Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr