Αυτή η ταινία που σκηνοθέτησε ο πρώην παρουσιαστής της τηλεόρασης, κατά βάση κωμικός Τζον Στιούαρτ, είναι ακριβώς ο τύπος της αμερικανικής δραματικής κωμωδίας που μπορεί να κάνει την διαφορά στο σορό και τη ρουτίνα. Είναι σκεπτόμενη, άμεση, επίκαιρη, έξυπνη σε ατάκες και καταστάσεις και με μια εντελώς απρόβλεπτη σεναριακή τροπή προς το τέλος, η οποία μπορεί να σε κάνει να πετάξεις την σκούφια σου.

Τολμώ από τώρα να προβλέψω ότι μια υποψηφιότητα για το Οσκαρ σεναρίου γραμμένου κατευθείαν για την οθόνη δεν είναι καθόλου απίθανη. Ισως και περισσότερες. Η επικαιρότητα της ταινίας οφείλεται στο ότι κοιτάζει με ειλικρίνεια (υπό την ομπρέλα του χιούμορ) το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν πολλές επαρχιακές κοινότητες των Ηνωμένων Πολιτειών, όπως η κωμόπολη Ντιρλάκεν που βρίσκεται στο φόντο αυτής εδώ της ιστορίας. Η οικονομική κρίση την έχει τσακίσει και η φωνή ενός πρώην στρατιωτικού, νυν αγρότη (Κρις Κούπερ), σε μια βιντεογραφημένη συνεδρίαση των κατοίκων της πόλης, θα κάνει «κλικ» σε έναν πολιτικό σύμβουλο των Δημοκρατικών (Στιβ Καρέλ) που με έδρα την Γουόσινγκτον αναζητεί πιθανές λύσεις για την αναπτέρωση του κοιμισμένου κόμματος των Δημοκρατικών.

irresistible 1

«Ο τύπος είναι δημοκρατικός χωρίς να το ξέρει» θα πει ο σύμβουλος για τον πρώην στρατιωτικό στο πρόσωπο του οποίου θα δει αν όχι το μέλλον, πάντως μια πιθανότητα σωτηρίας των Δημοκρατικών. Και γι’ αυτό θα κατέβει ο ίδιος στο Ντιρλάκεν προκειμένου να πείσει τον πρώην στρατιωτικό να μπει στην μάχη των επόμενων εκλογών για την δημαρχία της πόλης θέτοντας ο ίδιος υποψηφιότητα.

Οπότε μέσα σε αυτό το πλαίσιο ο Στιούαρτ κτίζει έναν κόσμο στον οποίο πρωταγωνιστούν το αλλόκοτο και το παράδοξο. Ο Καρέλ είναι εκπληκτικός παίζοντας το ψάρι έξω από το νερό που προσπαθεί να περάσει τον πρωτευουσιανικο τρόπο σκέψης στους «βλάχους». Μόνον που οι «βλάχοι» δεν ανήκουν πλέον στην δεκαετία του 1940 και του 1950 αλλά έχουν εξελιχθεί σε «γατόνια» που δεν μπορείς εύκολα να κοροϊδέψεις. Ο Στιούαρτ δίνει μεγάλη σημασία στον ανταγωνισμό ανάμεσα στον Καρέλ και την αντίπαλό του σύμβουλο του Ρεπουμπλικάνου δημάρχου (η Ρόουζ Μπάιρν), στα κτυπήματα κάτω από την μέση, στον βρώμικο πόλεμο των κουτσομπολιών και των fake news.

Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr